Ah Cici Kız…

0 0

Bu kere okurken kendinizden, annenizden, arkadaşınızdan ya da rastgele bir yakınınızdan tanıdık gelen özellikler bulacağınız bir yazıyla geldim.

Cici Kız Sendromu: Temeli toplum tarafından sevgi ve hürmet görme isteğine dayanan bu sendrom aslında çocukluğumuzda bize öğretilen “cici” karakteri benimseyip yetişkinlikte de devam ettirmekten kaynaklanıyor. “Eee cici olmanın neresi makus?” diye düşünenler için sendromun bulgularından bahsedelim biraz.

-Cici kızlar hep kusursuz olmak isterler. -kimileri fizikî, bazıları ruhsal- Zira lakin eksiksiz olurlarsa kabul göreceklerini düşünürler.

-Kendilerine yapılan haksızlıkları ya da incitici davranışları sineye çekip sessiz kalabilirler.

– “Hayır” demek istedikleri bahislerde dahi “evet” derler. Zira “cici” olmanın kurallarından biri şartsız kabuldür.

-Başkalarının ne düşündüğü onlar için epeyce kıymetli olduğundan içlerinden gelen şeyleri yapmakta zorlanırlar.

-Çevreleri tarafından “Kavgayı bırak sesi bile yükselmez” ya da “Sessiz, sakin, çok naif” formunda anılırlar.

-Kendi istek ve muhtaçlıklarını ikinci plana koyarlar. Zira başka insanları mutlu etmek onlar için birinci sıradadır.

Bunlar üzere sayabileceğimiz birçok tavır sonucunda ise pasif ve bağımlı bir kişilik geliştirirler ve bununla ilgili “Ne yapalım biz bu türlü gördük, bu türlü yetiştirildik” biçiminde yorumlamada bulunurlar. Bu noktada asıl soru şu: Herkes yerine kendimize cici olamaz mıyız? Burada anlatmaya çalıştığım şey bencil, kaba vs. olmak değil; nazik, hassas olurken –ki olması gereken bu zaten- bir yandan da sonlarını koruyabilmek, hayır diyebilmek ve bu sayede de güçlü ben egoya sahip olabilmek.

Elbette değişimin en zoru kendimizle ilgili olandır lakin sabır ve emekle üstesinden gelinemeyecek durum olmadığı için neler yapabileceğimize bir bakalım.

-Geçmişe gidin! Bugün rahatsızlık duyduğunuz davranışların temelleri çocukluğunuzda ebeveynlerinizden aldığınız iletilerle atılmış olabilir. Bu farkındalık kıymetli.

-Kendinize her vakit ne düşündüğünüzü, ne hissettiğinizi ve ne istediğinizi sorun. Vereceğiniz karşılıklar doğrultusunda en kolay mevzulardan başlayarak kendi kararlarınızı vermenin sorumluluğunu alın.

-Tıpkı öteki insanların size yaptığı üzere istek ve gereksinimlerinizin karşılanmadığı noktada siz de onlara “hayır” diyebilin. Bu sizi makus değil sonlarını bilen bir birey yapar.

-Başkalarının isteklerini karşılamak için gösterdiğiniz itinası artık de kendi istek ve gereksinimleriniz için göstermeye başlayın.

– “Oksijen maskesini evvel kendinize sonra çocuğa takın” sizin metaforunuz olsun. Önceliği kendinize verin ki başkalarına yetecek gücünüz olsun.

Ve olağan ki en değerlisi öteki beşerler tarafından sevgi görmemekten korkmayın. Unutmayın ki bir insanın sizi sevmemesi sizinle değil büsbütün o kişinin kendisiyle ilgili bir durumdur.

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.