Sevgi, yokluğun varlığa gelmesidir.

0 1

Sevgi, nice şairler nice yazarlar tarafından yıllarca anlatılmaya çalışıldı. Ne kelimelere sığdırılabildi ne şiirlere… Kimi “ Sevmek ne uzun kelime” ( Cemal SÜREYA ) diyerek tek kelime ile dünyaları anlatmaya çalıştı. Kimi de Hiçbir zaman, hiçbir insanın unutamayacağı bir güzellik var, o da bir insanın bir insandan gördüğü yürekten bir sevgidir.” ( Yaşar KEMAL) diyerek insanda unutulmaz duygular yaşattığını ifade etti.

Peki bunca şairi, yazarı yazmaya iten sevgi insan hayatında neden bu kadar önemli?

Sosyal bir varlık olan insan, sevdiğinde, sevildiğinde varlığını hisseder, kendini değerli kılar ve hayatı tüm zorluklarına rağmen yaşanılabilir görür. Bir de bu sevgi karşılıklı olduğunda insan hayatında yarattığı güzellik, tarifi imkansız bir hal alır. Ne karşılaştığı sorunlar gözünde büyür ne de aşılamayacak yaralar alır. Seven, var olduğunu hisseder sevilen de kendini var edenin varlığından yine kendi varlığının farkına varır. Sevginin olmadığı yerde ruh da çürür beden de. Bu hayatta var olabilmek için insanı sevin, doğayı sevin, tüm canlıları sevin. Çünkü sevgi verdiğiniz her şey bir gün size sevgi olarak döner.Sevgi olmadan insanlık bir gün için bile var olamaz.” der Erich Fromm. Evet varlığınızı hissetmek, devam ettirebilmek hem ruhunuzu hem de bedeninizi en güzel şekilde yaşatabilmek için sevin daha çok sevin. Hatta sevmek için önce kendinizden başlayın. Kendini sevmeyen, başkasını da sevemez başkasına da hoşgörü ile yaklaşamaz. Çocuklarınıza da vereceğiniz en güzel miras sevmeyi öğretmek olsun.

Hayat yolunuzda var olabilmek ve var edebilmek için asla sevmekten vazgeçmeyin. Severken de güzel sevin; üzmeden, yormadan, incitmeden…

Sevgiyle Kalın J

Derya ÖZTÜRK

Psikolog

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.